
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، عبدالباسط عبدالصمد در سال ۱۹۲۷ در روستای «المزاعزه» از توابع شهرستان «اَرمنت» در استان «قنا» مصر متولد شد. وی هنوز به سن ۱۴ سالگی نرسیده بود که قرائات هفتگانه و دهگانه قرآن را آموخت و آنچنان جذبه و کششی در صدایش وجود داشت که به حق میتوان صدای او را آسمانی توصیف کرد. پدربزرگ او، استاد عبدالصمد، در شمار مردان با تقوا و حافظان قرآن بود و پدربزرگ مادری او نیز استاد «جلیل ابوداود» صاحب مقام مشهور و معروف در شهر ارمنت بود، اما پدرش استاد شیخ محمد عبدالصمد یکی از مدرسان حفظ و تجوید قرآن بود که باعث شد عبدالباسط زیبایی صدا و عشق به قرآن را از او به ارث ببرد. او به مکتبخانه «شیخ الأمیر» شهر «ارمنت» رفت و همه شاخصههای تبدیل شدن به یکی از برترین قاریان را در آنجا کسب کرد و در پایان سال ۱۹۵۱ بهعنوان قاری به رادیو مصر پیوست.
استاد عبدالباسط در سال ۱۹۵۲ بهعنوان قاری مسجد «امام شافعی» و در سال ۱۹۸۵ نیز بهجای «شیخ محمد علی البنا» بهعنوان قاری مسجد «امام حسین(ع)» در قاهره تعیین شد. عبدالباسط در آوازه و منزلت قرآنی همتایی نداشت. او بیش از نیم قرن بر کرسی تلاوت قرآن نشست و باعث شد به اسطورهای ستودنی تبدیل شود. از مشهورترين مساجدى كه شیخ عبدالباسط در آنها قرآن را تلاوت کرد میتوان به مسجدالحرام در مكه مکرمه، مسجدالنبی در مدينه منوره، مسجدالاقصى در قدس، مسجد ابراهيمى در «الخلیل» فلسطين، مسجد اموى در دمشق و مساجد مشهور آسيا، آفريقا، آمریکا، فرانسه، انگلستان، هند و دیگر كشورهاى جهان اشاره کرد.
در سال ۱۹۵۶ کشور سوریه با اعطای نشان شایستگی از استاد عبدالباسط تجلیل کرد. همچنین، لبنان با اهدای نشان برنج از این قاری نامدار مصری تجلیل و کشور مالزی به وی نشان طلا اهدا کرد. استاد عبدالباسط عبدالصمد نشانهای زیادی از رؤسای جمهور مختلف کشورهای اسلامی و غیراسلامی نیز دریافت کرد. سنگاپور و مراکش از دیگر کشورهایی هستند که از این قاری نامدار مصری تجلیل کردند. عبدالباسط تلاش کرد با رعایت اصول تغذیه با بيمارى دیابت مبارزه کند، اما با اضافه شدن بیماری التهاب كبدى(هپاتیت)، ديگر توان مقاومت با اين دو بیماری را نداشت. او سرانجام چهارشنبه، ۹ آذر ۱۳۶۷ (۳۰ نوامبر ۱۹۸۸) پس از عمری خدمت به قرآن، جان به جان آفرین تسلیم کرد.
انتهای پیام