هیچ شعری توان ترسیم حقیقت امیرالمؤمنین(ع) را ندارد

به گزارش ایکنا از آذربایجان‌شرقی به نقل از روابط روابط عمومی دفتر امام جمعه تبریز، حجت‌الاسلام والمسلمین احمد مطهری‌اصل، نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه تبریز، ۱۴ بهمن‌ماه در آیین اختتامیه پنجمین جشنواره بین‌المللی شعر «همای رحمت»، با اشاره به عظمت بی‌کران شخصیت امیرالمؤمنین علی(ع)، تأکید کرد: حقیقت وجودی انسان کامل، فراتر از آن است که در قالب الفاظ، شعر یا حتی فهم متعارف بشری توصیف شود.

وی با بیان اینکه «انسانِ غیرکامل، توان درک و تعریف حقیقت انسان کامل را ندارد»، اظهار کرد: همان‌گونه که یک شاگرد ابتدایی نمی‌تواند استاد بزرگ را آن‌گونه که هست توصیف کند، همه توصیف‌های ما از امیرالمؤمنین(ع) نیز بازتابی از ظرفیت محدود معرفتی خود ماست، نه حقیقت کامل آن حضرت.

مطهری اصل با اشاره به جامعیت شخصیت حضرت علی(ع) افزود: امیرالمؤمنین(ع) در عین شجاعت و قدرت بی‌نظیر در میدان نبرد، مظهر کامل رأفت، عطوفت و انسان‌دوستی بود؛ تا آنجا که از کنار هیچ یتیمی بی‌تفاوت عبور نمی‌کرد و درد محرومان، او را بی‌قرار می‌ساخت.پ

امام جمعه تبریز خاطرنشان کرد: این جمع اضداد، یعنی قاطعیت در حق و نهایت مهربانی با خلق، از ویژگی‌های نادر انسان کامل است که در وجود امیرالمؤمنین(ع) به اوج خود رسیده است.

وی با اشاره به جایگاه والای ولایت در معارف اسلامی تصریح کرد: حتی آیات قرآن کریم و الفاظ عربی نیز تنها تا اندازه ظرفیت فهم بشر می‌توانند حقیقت را بیان کنند و از همین روست که در عبادات، پیش از حمد الهی، به تسبیح فراخوانده شده‌ایم؛ چرا که خداوند و اولیای الهی، فراتر از آن‌اند که در چارچوب توصیف‌های انسانی بگنجند.

مطهری اصل با استناد به روایات مربوط به مقام معرفتی سلمان فارسی گفت: پیامبر اکرم(ص)، سلمان را «از اهل‌بیت» معرفی کردند، زیرا او به مراتبی از علم و معرفت رسیده بود که تحمل آن برای بسیاری از صحابه ممکن نبود؛ با این حال، حتی سلمان نیز در شناخت حقیقت امیرالمؤمنین(ع) مأمور به توقف در حد کلیات شد، چرا که درک جزئیات مقام ولایت، تنها در شأن خداوند و رسول اوست.

نماینده ولی‌فقیه در آذربایجان شرقی با تجلیل از جایگاه شعر آیینی و جشنواره «همای رحمت» تأکید کرد: شعر، زبان عشق و ارادت است، نه ابزار احاطه بر حقیقت. شاعران آیینی، با سرودن در وصف امیرالمؤمنین(ع)، در حقیقت از ظرفیت روحی و معرفتی خود سخن می‌گویند و همین اظهار عجز و محبت، خود بزرگ‌ترین فضیلت است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: هرچه معرفت انسان افزون‌تر می‌شود، بیش از پیش به ناتوانی خود در شناخت حقیقت ولایت پی می‌برد و این همان معنای حقیقی «تسبیح» است؛ اعتراف به اینکه حقیقت، فراتر از ادراک ماست.