کد خبر: ۳۶۷۹۶۶۷

تاریخ: ۱۷ دی ۱۳۹۶ - ۰۸:۱۵

نگرش قرآن به خداشناسی

گروه معارف: از راه‌های شناخت خدا، سير در حقيقت هستی يا به تعبير معصومان(ع) شناخت خدا با خود خدا يا پي بردن به مقصود از راه مقصد است. انسان سالک نيز بدون وساطت علم حصولی يا حضوری غيرخدا، برای شناخت خدای سبحان، ابتدا به سراغ خود او می‌رود و با شناخت خدا به او پی مي‌برد و سالک دقيق، قبل از آن که بخواهد نشان خدا را از بيگانه بيابد خود او را بدون اتحاد، حلول، امتزاج، اختلاط و التقاط يافته است،

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از آذربایجان‌شرقی، از راه‌های شناخت خدا، سير در حقيقت هستی يا به تعبير معصومان(ع) شناخت خدا با خود خدا يا پي بردن به مقصود از راه مقصد است «يا من دل بذاته علی ذاته» ای کسی که به وسيله ذات خودت می‌توان به خودت شناخت پيدا کرد. انسان سالک نيز بدون وساطت علم حصولی يا حضوری غيرخدا، برای شناخت خدای سبحان، ابتدا به سراغ خود او می‌رود و با شناخت خدا به او پی مي‌برد و سالک دقيق، قبل از آن که بخواهد نشان خدا را از بيگانه بيابد خود او را بدون اتحاد، حلول، امتزاج، اختلاط و التقاط يافته است، چون او را هرگز غيبتی نيست تا لازم باشد به کمک غير به جست و جويش بپردازيم. اين راه شناخت که بسيار عميق و دقيق است راهی رفتنی و طی شدنی است و هيچ چيز جز گناه و غفلت، انسان را از آن محروم نمی کند.

ويژگی اطلاق ذاتی هويت خدا چنان است که به هر چيز از چيز ديگر، بلکه به هر چيز از خود آن چيز نزديک تر است، بنابراین اگر انسان در اثر غفلت فراگير محجوب و به علت گناه مهجور نباشد می‌تواند قبل از شناخت خود يا ديگری خدا را بشناسد، خدايی که قبل از او و پيش از هر موجود ديگر موجود بود و به او از هر چيزی، حتي از خودش نزديک تر است.

بهترین راه خداشناسی برای همگان، تفکر در پدیده‌های هستی است

حجت‌الاسلام مسعود مهدوی، امام جمعه ورزقان در گفت‌‌وگو با ایکنا، اظهار کرد: بهترین راه خداشناسی برای همگان، تفکر در پدیده‌های هستی است که بر اساس حکمت الهی آفریده شده‌اند. یکی از این پدیده‌ها، وجود سایه‌ موجودات است. پدیده‌ای که همیشه همراه ماست ولی ما از نعمت بودن آن و فوایدی که برای ما دارد غافل هستیم و برای شناخت و پی بردن به وجود خداوند دلایل زیادی وجود دارند برخی از آنها حسی و برخی دیگر عقلی هستند که اطمینان قلبی را بیشتر می نمایند و باور انسان را قوی تر می‌کند.

وی، با استناد به آیه 45سوره فرقان خاطرنشان کرد: در این آیه می‌خوانیم: آیا ندیدی که خدای تو چگونه سایه را با آنکه اگر خواستی ساکن کردی بر سر عالمیان بگسترانید؟ آن گاه آفتاب را بر آن دلیل قرار دادیم. توجه به نعمت‌ها و یاد آن‌ها از آن جهت اهمیت دارد که علاقه‌ انسان را به ولی نعمت خود زیاد و روح تسلیم و پرستش را در او زنده می‌کند و انسان را در مسیر عبودیت به پیش می‌برد.

حجت‌الاسلام مهدوی، قرآن را بزرگترین سرمایه بشری دانست و یادآور شد: قرآن بزرگترین سرمایه بشری برای نیل به خداپرستی است و انسان هر چه به خدا ایمان بالاتری پیدا کند، عطش و نیاز درونی‌اش کم می‌شود و وقتی قدم در راه ایمان به خدا گذاشت، احساس بی‌نیازی کرده و به آرامش مطلق می‌رسد و هرگاه به خدای کاذب یا هوای نفس نزدیک شود، اضطرابش زیاد می‌شود.

خداشناسی به این معناست که انسان به حقیقتی برسد که درک کند خداوند خالق اوست

حجت‌الاسلام حسن مرسلی، امام جمعه مهربان در گفت‌وگو با ایکنا اظهار کرد: خداشناسی به این معناست که انسان به حقیقتی برسد که درک کند خداوند علت و خالق اوست و او عین نیاز و متعلق به خداوند است.

وی افزود: خداخواهی و خداجویی نوعی جاذبه معنوی است میان کانون دل و احساسات انسان از یک طرف و کانون هستی یعنی کمال مطلق، از سوی دیگر و انسان بدون آن که خود بداند، تحت تاثیر این نیروی مرموز قرار دارد و همچنین با استناد به آیه 15 سوره فاطر در این آیه می خوانیم: ای مردم شما همگی نیازمند به خدایید، تنها خداوند است که بی‌نیاز و شایسته هرگونه حمد و ستایش است.

حجت‌السلام مرسلی یادآور شد: برای اینکه عدالت در جامعه پیاده شود باید دولت‌ها و حکومت‌ها به خدای متعال ایمان داشته باشند، زیرا حکومت‌های بشری که ایمان و حس خداشناسی در آنها حاکم نیست در اجرای قانون فقط می‌توانند به مقابله با سرکشی‌ها و خلاف‌های آشکاری که در سطح جامعه به وجود می‌آید، بپردازند و هرگز از تعدی‌های پنهانی که از دید دستگاه قضایی و نیروی نظامی مخفی است نمی‌توانند جلوگیری کنند.

امام جمعه مهربان، از لزوم دقت در اسرار جهان آفرینش گفت و تاکید کرد: قرآن کریم برای اثبات وجود خدا، از راه‌های گوناگون و گاه از ساده‌ترین راه‌ها استفاده کرده است؛ راهی که هم زیباست و آن را برای همگان قابل فهم می‌دانند. این شیوه همانند برهان‌های فلسفی پیچیده و دشوار نیست تا برای همگان قابل فهم و درک نباشد. این ساده‌ترین راه، نیاز چندانی به تهیه مقدمات و تحصیل علوم فراوان ندارد؛ هر کس به مقدار آگاهی و علوم و اطلاعات خویش می‌تواند از آن بهره گیرد، آن راه ساده و زیبا، همان «برهان نظم» است که فطرت خداجویی را بیدار می‌سازد، بنابراین مطالعه و دقت و تفکر در اسرار و شگفتی‌های جهان آفرینش یکی از بهترین راه‌های خداشناسی است.