کد خبر: ۳۷۶۱۷۲۴

تاریخ: ۱۵ آبان ۱۳۹۷ - ۰۸:۲۳

اهتمام به مسئولیت‌های اجتماعی؛ از ویژگی‌های اخلاقی امام حسن(ع)

گروه معارف - بخشندگی، شکیبایی، اهتمام به مسئولیت‌های اجتماعی، رایزنی و رفق و مدارا، از مهم‌ترین ویژگی‌های اخلاقی به شمار می‌آیند که باید بیش‌تر به آن توجه کرد.

حجت‌الاسلام یعقوب قاسمی خویی، استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با ایکنا از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: بخشندگی، شکیبایی، اهتمام به مسئولیت‌های اجتماعی، رایزنی و رفق و مدارا، از مهم‌ترین ویژگی‌های اخلاقی به شمار می‌آیند که باید بیش‌تر به آن توجه کرد.
وی افزود: برقراری روابط اجتماعی مطلوب، از جمله این راه‌ها محسوب می‌شود. در این زمینه، بررسی حیطه توجه امام مجتبی (ع) به فضاها و گروه‌های اجتماعی، موضوعی شایان توجه است.
حجت‌الاسلام قاسمی خویی، ضمن بازگو نمودن بارزترین ویژگی امام مجتبی(ع) خاطرنشان کرد: بارزترین ویژگی امام مجتبی(ع) که بهترین سرمشق برای دوستداران او است، بخشندگی بسیار و دستگیری از دیگران است. ایشان به بهانه‌های مختلف همه را از خوان کرم خویش بهره‌مند می ساخت و آن قدر بخشش می‌کرد تا شخص نیازمند بی نیاز می‌شد؛ زیرا طبق تعالیم اسلام، بخشش باید به گونه‌ای باشد که فرهنگ گدایی را ریشه کن سازد و در صورت امکان، شخص را از جرگه نیازمندان بیرون کند.
وی آموزه‌های امام حسن(ع) را الگویی ایمنی بخش برای انتخاب دوست دانست و ادامه داد: آموزه‌های امام حسن(ع)، الگویی ایمنی بخش برای انتخاب دوست و برقراری روابط پایدار را نشان می‌دهد.
استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز یادآور شد: امام حسن(ع) توجه به ویژگی‌های اخلاقی و رفتاری را عاملی تعیین کننده در گزینش و استمرار ارتباطات دوستانه در عرصه اجتماع محسوب می‌نمایند.
وی با اشاره به فرموده حسن بن علی(ع) افزود: امام حسن مجتبی(ع) می فرمایند: هرکس پیوسته به مسجد رود، قطعاً به یکی از این هشت فایده خواهد رسید: نشانه محکمی برای ایمان؛ دوستی که از تجربیات او بهره گیرد؛ کسب دانش و آگاهی عمومی بیش تر؛ جذب رحمت الهی و شنیدن مفاهیمی که رهنمون کننده او به هدایت الهی و دورکننده او از انواع امور نکوهیده است؛ هم چنین در اثر اجتماعی شدن یا به دلیل نگرش مردم از گناه دوری می کند و یا بر اثر تقویت ایمان، به سوی گناه نرود.
حجت‌الاسلام قاسمی خویی، از بارزترین ویژگی امام مجتبی(ع) گفت و تاکید کرد: بارزترین ویژگی امام مجتبی(ع) که بهترین سرمشق برای دوستداران او است دستگیری از دیگران است. ایشان به بهانه‌های مختلف همه را از خوان کرم خویش بهره‌مند می ساخت و آنقدر بخشش می کرد تا شخص نیازمند بی نیاز می‌شد؛ زیرا طبق تعالیم اسلام، بخشش باید بگونه‌ای باشد که فرهنگ گدایی را ریشه کن سازد و در صورت امکان شخص را از جرگه نیازمندان بیرون کند.

انتهای پیام