کد خبر: ۳۷۶۹۵۳۸

تاریخ: ۱۳ آذر ۱۳۹۷ - ۱۳:۰۱

سنت‌های الهی؛ بیانگر لزوم تسلیم انسان در برابر اراده خداوند

گروه معارف - استاد حوزه و دانشگاه‌ اظهار کرد: سنت‌های الهی، نمود جلوه‌ای از قدرت بی‌منتهای خداوند قادر حکیم و بیانگر لزوم تسلیم انسان در برابر اراده اوست.

حجت‌الاسلام یعقوب قاسمی خویی، استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌وگو با ایکنا از آذربایجان‌شرقی، اظهار کرد: سنت‌های الهی، نمود جلوه‌ای از قدرت بی‌منتهای خداوند قادر حکیم و بیانگر لزوم تسلیم انسان در برابر اراده اوست.
وی از مهم‌ترین هدف شناخت این سنت‌ها گفت و افزود: بی‌تردید انسان با شناخت این سنت‌ها معتقد می‌شود که در بروز حوادث تلخ و شیرین روزگار، سنن و قوانینی حاکم است و برای اینکه انسان بتواند بر سرنوشت خود حاکم شود، باید این قوانین و سنت‌ها را بشناسد؛ بنابراین مهم‌ترین هدف و فایده شناخت این سنت‌ها، حاکم شدن بر سرنوشت خود و عبرت‌پذیری از تاریخ است که انسان بتواند در پرتو شناخت سنت‌های الهی، آینده‌ای روشن و همراه با سعادت را برای خود رقم بزند.
حجت‌الاسلام قاسمی خویی، با استناد به آیه 7 سوره زلزال خاطرنشان کرد: در این آیه می‌خوانیم: پس هرکس هم وزن ذره‌ای نیکی کند آن را خواهد دید و هر که هموزن ذره‌ای بدی کند آن را خواهد دید.
وی ادامه داد: خداوند متعال، علاوه بر اینکه برای اعمال نیک و بد انسان‌ها در آخرت، پاداش و کیفر قرار داده است، در دنیا نیز در مقابل این اعمال پاداش و کیفری وضع نموده است.
استادیار دانشکده الهیات و علوم اسلامی دانشگاه تبریز، یادآور شد: هدف از قرار دادن پاداش را می‌توان همان جنبه تشویق و تحریک نمودن افراد به سوی انجام اعمال نیک ذکر نمود و هدف از قرار دادن کیفرها همان جنبه تادیب و تنبیه فرد و مایه عبرت‌آموزی دیگران باشد.
وی با اشاره به فرموده امام جعفرصادق(ع) افزود: ایشان می فرمایند: این‌که بنده گناه می‌کند و باز هم نعمت‌ها برایش تجدید می‌شوند و او را از استغفار باز می‌دارند و سپس ناگهان از جایی که نمی‌داند، گرفتار عذاب می‌شود.
حجت‌الاسلام قاسمی خویی، ضمن بازگو نمودن اختصاص نداشتن پاداش و کیفر به زندگی دنیوی تاکید کرد: پاداش و کیفر الهی اختصاص به زندگی دنیوی ندارد و حیات پس از مرگ یا حیات برزخی و قیامت کبری نیز عرصه مجازات و پاداش بلکه مجال اصلی آن است؛ بنابراین به طور یقین انسان پاداش و کیفر اعمال خود را هر چند کوچک باشد، خواهد دید؛ اما از آن جا که حیات انسان اختصاص به دنیا ندارد، اگر عده‌ای پاداش و کیفر خود را در دنیا نبینند، دلیل بر این نیست که پاداش و کیفری ندارند.

انتهای پیام