محمدتقی اعلمی با تأکید بر ضرورت کاربردی شدن مباحث فلسفی در جامعه گفت: فلسفه زندگی نباید در سالنهای کنفرانس باقی بماند، بلکه به عرصه آموزش، سیاستگذاری و زندگی روزمره مردم راه پیدا کند و در ارتقای کیفیت زندگی فردی و اجتماعی اثرگذار باشد.
به گزارش خبرنگار ایکنا از آذربایجانشرقی، محمدتقی اعلمی، رئیس دانشگاه تبریز، امروز، اول آذرماه در کنفرانس بینالمللی فلسفه زندگی در دانشگاه تبریز با ابراز خرسندی از میزبانی این رویداد بینالمللی اظهار کرد: امروز بسیار خرسندم که دانشگاه تبریز میزبان رویدادی است که نشانهای از تعامل سازنده ایران با سنتهای فلسفی جهان بهشمار میرود. با این حال، پرسش اساسی این است که چرا فلسفه زندگی و این موضوع چه نسبتی با رسالت دانشگاه تبریز و سند دانشگاه اسلامی دارد؟
وی در ادامه با اشاره به جایگاه علم و معنویت در سند دانشگاه اسلامی افزود: این سند، دانشگاه را صرفاً کارخانه تولید مقاله نمیداند، بلکه آن را نهادی معرفی میکند که بنیانهای توحیدی باید بر تمامی شئون آن حاکم باشد و علمآموزی در چنین محیطی، بهعنوان مسیری برای تقویت این نگرش و تحقق تعالی انسان ایفای نقش کند.
اعلمی ادامه داد: با چنین نگاهی، پرسش از زندگی، پرسشی حاشیهای نیست، بلکه در قلب مسئولیت دانشگاه قرار دارد. اگر علم عبادت است، این عبادت برای چیست؟ برای تعالی انسان و اعتلای حیات. بنابراین، دانشگاه اسلامی نمیتواند نسبت به معنای زندگی، کیفیت زیست انسان و شرایط امکان تحقق یک زندگی سعادتمند بیتفاوت باشد.
رئیس دانشگاه تبریز با تأکید بر اینکه تعالی انسان بدون تأمل فلسفی درباره زندگی امکانپذیر نیست، اظهار کرد: سند دانشگاه اسلامی، محیط دانشگاه را فضایی سرشار از معنویت و مکارم اخلاقی برای رشد و تعالی فرد میداند. تحقق چنین هدفی بدون گفتوگو و اندیشهورزی فلسفی درباره زندگی ممکن نیست. زندگی تنها موضوعی برای زیستن نیست، بلکه موضوعی برای اندیشیدن نیز هست.
وی با اشاره به ضرورت توجه مستقل فلسفه به مفهوم زندگی تصریح کرد: همانگونه که دبیر علمی این کنفرانس نیز بهدرستی اشاره کردند، در تاریخ فلسفه، زندگی غالباً از دریچه اخلاق، سیاست یا زیستشناسی مورد بررسی قرار گرفته و کمتر بهعنوان یک مقوله مستقل فلسفی موضوع پرسش و تأمل قرار داشته است. این کنفرانس تلاشی برای جبران این غفلت و فراهم کردن زمینهای برای بررسی عمیقتر فلسفی مفهوم زندگی است.
اعلمی با اشاره به جایگاه علمی و منطقهای این دانشگاه گفت: دانشگاه تبریز بهعنوان دانشگاه مادر شمالغرب کشور و یکی از دانشگاههای تراز اول ایران، خود را متعهد به ایفای نقش در این گفتوگوی جهانی میداند. تلاش ما این است که نشان دهیم علم و ایمان، اندیشه و تعهد، ملیت و جهانشمولی میتوانند در یک نهاد دانشگاهی در کنار یکدیگر قرار گیرند و زمینهساز پیشرفت علمی و انسانی باشند.
رئیس دانشگاه تبریز با اشاره به یکی از سیاستهای راهبردی سند دانشگاه اسلامی در زمینه تقویت اندیشه دینی اظهار کرد: فراهم آوردن زمینههای مناسب برای بحث و گفتوگو، تحرک و فعالیت فکری و ارتقای اندیشه دینی در محیطی اسلامی، آزاد و مطمئن، از سیاستهای مهم این سند است و برگزاری کنفرانس بینالمللی فلسفه زندگی را میتوان مصداق عملی چنین رویکردی دانست.
وی افزود: دانشگاه باید محل تبادل نظر، نقد و بررسی دیدگاههای گوناگون از منظرهای مختلف پدیدارشناختی، هرمنوتیکی، وجودی و دینی باشد. همانگونه که اصول عمومی دانشگاه اسلامی نیز بر اهمیت اندیشه و تفکر و ضرورت برخورداری از آزادی برای تحقیق، نقد و بررسی آرا و نظرات مختلف تأکید دارد، این آزادی فکری یکی از اصول بنیادین فعالیت علمی و دانشگاهی است.
اعلمی در ادامه با قدردانی از برگزارکنندگان و دستاندرکاران این رویداد علمی تأکید کرد: از همه کسانی که برای برگزاری این کنفرانس تلاش کردهاند، صمیمانه سپاسگزاری میکنم و تأکید دارم دانشگاه تبریز آماده است دستاوردهای این رویداد را در قالب فعالیتهای پژوهشی، پایاننامههای تحصیلات تکمیلی و همکاریهای بینالمللی پیگیری کند.
رئیس دانشگاه تبریز با تأکید بر ضرورت کاربردی شدن مباحث فلسفی در جامعه تصریح کرد: فلسفه زندگی نباید در سالنهای کنفرانس باقی بماند، بلکه باید به عرصه آموزش، سیاستگذاری و زندگی روزمره مردم راه پیدا کند و در ارتقای کیفیت زندگی فردی و اجتماعی اثرگذار باشد.
وی همچنین خطاب به دانشجویان حاضر در این کنفرانس گفت: از دانشجویان درخواست میکنم این رویداد را فرصتی برای پرسیدن و اندیشیدن بدانند. بزرگترین فیلسوفان کسانی بودند که پرسشهای ساده، اما بنیادین مطرح میکردند. «زندگی چیست؟» سادهترین و در عین حال دشوارترین پرسش است. از پرسیدن نهراسید و همواره روحیه پرسشگری و جستوجوی حقیقت را در خود تقویت کنید.
اعلمی در پایان با اشاره به نقش دانشگاه در تربیت نسل آینده و تأثیرگذاری بر تحولات جامعه اظهار کرد: سند دانشگاه اسلامی، دانشگاه را نهادی میداند که از طریق تربیت متفکران و مدیران آینده، در جهتبخشی به حرکتهای گوناگون فکری، اعتقادی، فرهنگی و سیاسی جامعه نقشآفرینی میکند. امیدوارم این کنفرانس، هرچند گامی کوچک، زمینهساز تربیت متفکرانی باشد که درباره زندگی عمیقتر بیندیشند و برای ساختن زندگی شایستهتر تلاش کنند.
انتهای پیام