برگی از زندگینامه شهید «حسین شیرین سرند»
در آستانه سالروز گرامیداشت یاد و خاطره شهدای ۲۷ دی، چکیدهای از زندگینامه و وصیتنامه دانشجویان شهید دانشگاه تبریز منتشر میشود.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، در آستانه سالروز گرامیداشت یاد و خاطره شهدای ۲۷ دی دانشگاه تبریز، چکیدهای از زندگینامه و وصیتنامه دانشجویان شهید دانشگاه تبریز منتشر میشود.
شهید حسین شیرین سرند به سال ۱۳۴۴ در شهرستان اهر به دنیا آمد و تحصیلات مقدماتی را در تبریز با موفقیت گذراند. در آزمون سراسری سال ۱۳۶۴ دانشگاهها از رشته عمران-آب دانشگاه تبریز پذیرفته شد.
خانواده وی قبل از اینکه فرزندشان تحصیلات خود را شروع کند، به تبریز نقل مکان کرده بودند. وی دوران تحصیل خود را کلا در تبریز گذراند. فعالیتهای سیاسی او از مقطع راهنمایی شروع شد. در زمان انقلاب، دانشآموز کلاس دوم راهنمایی بود و به همراه دیگر دانشآموزان در راهپیماییها و تظاهرات مردمی شرکت میکرد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در همه صحنهها حضوری فعال داشت. انجمن اسلامی دبیرستان و پایگاه مقاومت محله از جمله مکان هایی بود که شهید شیرین سرند بیشتر در آنها حضور مییافت.
او در خانوادهای روحانی بزرگ شده بود و با قرآن و اهل بیت بیشتری داشت. از نبوغ و استعداد ویژهای برخوردار بود و در تمام مقاطع تحصیلی، رتبههای اول و دوم مدرسه را به خود اختصاص میداد. روحی لطیف داشته و تاثیر حوادث و رخدادها بی درنگ در رفتار و گفتارش به چشم میخورد.
شهید شیرین سرند در سال ۱۳۵۹ از نعمت پدر محروم شده و مجبور شد برای ادامه تحصیل و کمک به خانواده کارگری کند، با توجه به اینکه مادرش بیمار بود و وظیفه مراقبت از مادر را به عهده داشت، نتوانست در میادین نبرد حضور یابد. ولی در پشت جبهه با دل و جان کوشید تا از ارزشهای انقلاب اسلامی دفاع کند. زمانی که خط تولید مهمات در کارگاه دانشکده فنی راه اندازی شد به جمع دانشجویان پیوست که بعد از ظهر تا نیمههای شب برای تجهیز لشکر اسلام سلاح تولید میکردند.
شهید شیرین سرند در تاریخ ۲۷ دی ۶۵ در جریان بمباران کارگاه دانشکده فنی توسط هواپیماهای رژیم بعثی به مقام رفیع شهادت نائل آمد.
یادآور میشود، ۲۷ دی سالگرد شهادت ۲۲ تن از دانشجویان دانشگاه تبریز بر اثر یورش وحشیانه رژیم بعثی به دانشکده فنی دانشگاه تبریز است. دانشجویانی که از درس و امتحان و موقعیت اجتماعی خود زده بودند تا بتوانند حداقل کاری را که از دستشان بر میآمد انجام دهند و با استفاده از تخصصهای فنی و علمی خود نیاز جبهه را به نوبه خود برطرف سازند. پاکبازانی که همچون شمع سوختند تا بتوانند دین خود را به میهن اسلامی خود ادا کنند و به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. شهیدانی که برای همیشه تاریخ نامشان بر تارک تاریخ دانشگاه خواهد درخشید. مدیریت کارگاه فنی دانشگاه تبریز در آن دوران برعهده جهاددانشگاهی آذربایجانشرقی بود.
انتهای پیام
