برگی از زندگینامه شهید «عباس ارشدیپور»
در آستانه سالروز گرامیداشت یاد و خاطره شهدای ۲۷ دی، چکیدهای از زندگینامه و وصیتنامه دانشجویان شهید دانشگاه تبریز منتشر میشود.
به گزارش ایکنا از آذربایجانشرقی، در آستانه سالروز گرامیداشت یاد و خاطره شهدای ۲۷ دی دانشگاه تبریز، چکیدهای از زندگینامه و وصیتنامه دانشجویان شهید دانشگاه تبریز منتشر میشود.
شهید بزرگوار عباس ارشدیپور در دهم تیرماه سال ۱۳۴۳ به دنیا آمد و پس از ۲۲ سال زندگی، در دیماه سال ۱۳۶۵ در دانشگاه تبریز به جایگاه رفیع شهادت نائل آمد.
دانشجوی شهید عباس ارشدیپور با تعالیم پدر و مادر عالم و مؤمن خود بندهای صالح بار آمد و علاقه به اهل بیت عصمت و طهارت نشأت گرفته از تربیت مکتبی خانواده و متأثر از تعالیم انسان ساز امام خمینی(ره) بود که روح ایمان و شهادت را در جسم او دمیده و در نهایت نیز در پیشگاه خداوندی روسفید عازم دنیای ابدیاش گرداند.
قائم الصلوة بودن، امر به معروف و نهی از منکر، قناعت، تواضع از جمله ویژگیهای بارز شهید ارشدیپور بود، او در جهات علمی نیز همچون جنبههای معنوی و اعتقادی پیشرفتی چشمگیر داشت و پس از اخذ دیپلم وارد دانشگاه شد و در رشته طراحی جامدات، به تحصیل علوم عالی مشغول شد.
در جریان جنگ تحمیلی نیز روزها درس میخوانده و شبها نیز در تولید مهمات کارگاه دانشکده فنی دانشگاه تبریز مشغول کمک بود، او بارها و بارها در میادین نبرد اعزام شد تا از تمامیت ارضی و خاک و ناموس خویشتن دفاع کند.
شهید ارشدیپور در نیمسال اول ۶۵ ـ۶۶ به منظور جبران عقب ماندگیهای درسی به جبهه اعزام نشد، در این برهه نتوانست نسبت به جنگ و دفاع از خاک کشور اسلامیاش بیتفاوت باشد، از این رو به محض اطلاع از راهاندازی خط تولید مهمات در دانشکده فنی دانشگاه تبریز از سوی واحد خودکفایی سپاه پاسداران، بیهیچ درنگی به جمع دانشجویان داوطلب برای کمک در این راستا ثبتنام کرد.
او در نهایت، در میان ایمان، اخلاص، شجاعت و ایثار، در شبانگاه خونین ۲۷ دیماه ۱۳۶۵ دانشکده فنی دانشگاه تبریز، جان پاک خویشتن را مزین به شهادت کرده و راهی دیار باقی شد.
یادآور میشود، ۲۷ دی سالگرد شهادت ۲۲ تن از دانشجویان دانشگاه تبریز بر اثر یورش وحشیانه رژیم بعثی به دانشکده فنی دانشگاه تبریز است. دانشجویانی که از درس و امتحان و موقعیت اجتماعی خود زده بودند تا بتوانند حداقل کاری را که از دستشان بر میآمد انجام دهند و با استفاده از تخصصهای فنی و علمی خود نیاز جبهه را به نوبه خود برطرف سازند. پاکبازانی که همچون شمع سوختند تا بتوانند دین خود را به میهن اسلامی خود ادا کنند و به درجه رفیع شهادت نائل آمدند. شهیدانی که برای همیشه تاریخ نامشان بر تارک تاریخ دانشگاه خواهد درخشید. مدیریت کارگاه فنی دانشگاه تبریز در آن دوران برعهده جهاددانشگاهی آذربایجانشرقی بود.
انتهای پیام
